🕋 معرفی نماز بیعت غدیر
نماز بیعت غدیر، نمازی دو رکعتی مستحب است که در روز عید غدیر خم (۱۸ ذیالحجه) به پاس تجدید پیمان با ولایت امام علی (ع) خوانده میشود. این نماز در منابع معتبر مانند مفاتیح الجنان و مستدرک الوسائل آمده و ثوابی عظیم برابر با هزار حج مقبول ذکر شده است
🕌 نماز بیعت غدیر
📅 زمان اقامه:
ظهر روز عید غدیر (۱۸ ذیالحجه)
📍 مکان پیشنهادی:
ترجیحاً در مسجد یا مکان مقدس
💭 نیت:
«دو رکعت نماز بیعت غدیر میخوانم قُربَةً إلی الله»
🙏 ترتیب نماز بیعت غدیر
رکعت اول:
-
پس از سوره حمد، سوره قدر خوانده شود.
-
سپس رکوع و سجده بهصورت معمول انجام گردد.
رکعت دوم:
-
پس از سوره حمد، خواندن سوره توحید توصیه شده است.
-
در قنوت، آیه ولایت (آیه ۵۵ سوره مائده) خوانده شود:
🌟 آیه ولایت:
“إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ”
ترجمه:
«ولی و سرپرست شما، تنها خدا، رسول او و کسانی هستند که ایمان آوردهاند؛ آنان که نماز را برپا میدارند و در حال رکوع، زکات میدهند.»
🤲 ذکر پس از نماز
پس از سلام نماز:
-
به سجده بروید و ۱۰۰ مرتبه بگویید:
«شُكْرًا لِلّهِ»
-
سپس سر از سجده برداشته و دعای بیعت خوانده شود.
🕊️ متن دعای نماز بیعت در روز عید غدیر:
اَللّهُمَّ اِنِّى اَسْئَلُکَ خدایا، از تو میخواهم
بِاَنَّ لَکَ الْحَمْدَ به حق اینکه فقط سپاس ویژۀ توست،
وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ یگانهای که شریکی نداری
وَ اَنَّکَ واحِدٌ اَحَدٌ صَمَدٌ و تویی یکتا، یگانه، بینیاز،
لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ که فرزندى ندارى و فرزند کسى نیستى
وَ لَمْ یَکُنْ لَکَ کُفُواً اَحَدٌ و یکتایی که همتایی نداری
وَ اَنَّ مُحَمّداً عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ و به راستى که محمّد بنده و رسول تو است
صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ الِهِ درودهاى تو، بر او و خاندانش، باد
یا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فى شَاْنٍ اى آنکه هر روز در کاری هستی
کَما کانَ مِنْ شَاْنِکَ اَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَىَّ چنانکه در شأن تو بود، بر اینکه بر من لطف و محبت نمودی،
بِاَنْ جَعَلْتَنى مِنْ اَهْلِ اِجابَتِکَ به اینکه قرار دادی مرا از اهل اجابت
وَ اَهْلِ دِینِکَ وَ اَهْلِ دَعْوَتِکَ و از اهل دینت و اهل دعوتت
وَ وَفَّقْتَنى لِذلِکَ فى مُبْتَدَءِ خَلْقى و بر این امور موفّقم داشتی، در آغاز آفرینشم
تَفَضُّلاً مِنْکَ وَ کَرَماً وَ جُوداً از روی لطف و محبت و بزرگواری و بخشش خودت
ثُمَّ اَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلاً سپس به دنبال آوردی این فضل را با فضلی دیگر
وَالْجُودَ جُوداً و این بخشش را به بخششى دیگر
وَالْکَرَمَ کَرَماً و این کرم را به کرمى دیگر
رَاْفَةً مِنْکَ وَ رَحْمَةً که آن هم از روى مهر و رحمتت بود
اِلى اَنْ جَدَّدْتَ ذلِکَ الْعَهْدَ لى تَجْدیداً تا اینکه آن پیمان را برایم از نو تازه کردی،
بَعْدَ تَجدیدِکَ خَلْقى پس از تجدید آفرینشم
وَ کُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیّاً و حال آنکه در فراموشی کامل بودم،
ناسِیاً ساهِیاً غافِلاً فراموشکار و بی توجّه و بیخبر،
فَاَتْمَمْتَ نِعْمَتَکَ پس تو نعمتت را بر من تمام کردى
بِاَنْ ذَکَّرْتَنى ذلِکَ به این که آن پیمان را به یادم انداختى
وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَىَّ وَ هَدَیْتَنى لَهُ و با آن بر من منت نهادى و به آن راهنماییام کردى
فَلیَکُنْ مِنْ شَاْنِکَ پس همچنان باید از شأن تو باشد
یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ مَولاىَ اى معبود و آقا و مولاى من
اَنْ تُتِمَّ لى ذلِکَ اینکه تمام کنى برایم آن نعمت را
وَلا تَسْلُبَنیهِ و از دستم نگیری
حَتّى تَتَوَفّانى عَلى ذلِکَ تا بر پایه آن از دنیایم ببری،
وَ اَنتَ عَنّى راضٍ در حالى که تو از من خشنود باشى
فَاِنَّکَ اَحَقُّ المُنعِمینَ که به یقین تو سزاوارترین نعمت دهندگانی
اَنْ تُتِمَّ نِعمَتَکَ عَلَىَّ بر اینکه نعمتت را بر من تمام کنی؛
اَللّهُمَّ سَمِعْنا وَ اَطَعْنا خدایا! شنیدیم و پیروى کردیم
وَ اَجَبْنا داعِیَکَ بِمَنِّکَ و دعوتکنندهات را اجابت نمودیم، به لطف تو
فَلَکَ الْحَمْدُ پس تو را سپاس
غُفْرانَکَ رَبَّنا و آمرزشت را خواهانیم پروردگارا
وَ اِلَیکَ المَصیرُ و بازگشت ما به سوى توست
امَنّا بِاللّهِ وَحدَهُ لا شَریکَ لَهُ ایمان داریم به خداى یگانهاى که شریک ندارد
وَ بِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ و به رسولش محمد صلى الله علیه و آله
وَ صَدَّقْنا وَ اَجَبْنا و تصدیق کردیم و و اجابت نمودیم
داعِىَ اللهِ دعوتکننده خدا را
وَاتَّبَعْنَا الرَّسوُلَ فى مُوالاةِ مَوْلینا و پیروى کردیم از رسول (او) در رابطه با دوستى و اطاعت مولایمان
وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنینَ و مولاى همه اهل ایمان
اَمیرِالمُؤْمِنینَ عَلِىِّ بْنِ اَبیطالِبٍ امیرمؤمنان على بن ابى طالب
عَبْدِاللّهِ وَاَخى رَسوُلِهِ وَالصِّدّیقِ الاْکْبَرِ بنده خدا و برادر رسول او و صدیق اکبر
وَالحُجَّةِ عَلى بَرِیَّتِهِ و حجت او بر مخلوقاتش
المُؤَیِّدِ بِهِ نَبِیَّهُ آن مولایی که تأیید کرد، خداوند، به وسیله او، پیامبرش را
وَ دینَهُ الْحَقَّ الْمُبینَ و دین بر حق آشکارش را
عَلَماً لِدینِ اللهِ نشانه و پرچم دین
وَ خازِناً لِعِلْمِهِ و خزینهدار دانش او
وَ عَیْبَةَ غَیْبِ اللهِ و گنجینه غیب خدا
وَ مَوْضِعَ سِرِّ اللهِ و جایگاه راز خدا
وَ اَمینَ اللهِ عَلى خَلْقِهِ و امین خدا بر خلق او
وَ شاهِدَهُ فى بَرِیَّتِهِ و گواه او در مخلوقاتش
اَللّهُمَّ رَبَّنا خدایا اى پروردگار ما!
اِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادى لِلایمانِ به راستی ما شنیدیم صدای ندادهندهای را که مردم را به ایمان فرامیخوانْد
اَنْ امِنُوا بِرَبِّکُمْ فَامَنّا (و مى گفت) ایمان آورید به پروردگارتان، (پروردگارا) پس ما هم ایمان آوردیم
رَبَّنا فَاغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا پروردگارا! پس بیامرز گناهانمان را
وَ کَفِّرْ عَنّا سَیِّئاتِنا و بدیهایمان را [از پروندۀ ما] محو کن!
وَ تَوَفَّنا مَعَ الاْبْرارِ و ما را در زمرۀ نیکان بمیران!
رَبَّنا وَ آتِنا پروردگارا عطا کن به ما
ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِکَ چیزى را که به وسیله پیامبرانت به ما وعده دادى
وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیمَةِ و در روز قیامت رسوایمان مکن
اِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ زیرا تو هرگز از وعدهات تخلّف نمیکنی»
فَاِنّا یا رَبَّنا بِمَنِّکَ وَ لُطْفِکَ پس ما ای پروردگارمان به مهرورزی و لطفت،
اَجَبْنا داعِیَکَ دعوتکنندهات را پاسخ گفتیم
وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَ صَدَّقْناهُ و از پیامبرت پیروی نمودیم و او را تصدیق کردیم
وَ صَدَّقْنا مَوْلَى الْمُؤْمِنینَ و نیزمولای مؤمنان را باور نمودیم
وَ کَفَرْنا بِالجِبْتِ وَالطّاغُوتِ و به جبت و طاغوت کفر ورزیدیم، (غاصبان حقوق آن حضرت)
فَوَلِّنا ما تَوَلَّیْنا پس ما را تابع آن کسی قرار بده که به ولایت پذیرفتیم
وَاحْشُرْنا مَعَ اَئِمَّتِنا و با امامانمان محشورمان فرما
فَاِنّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ که به راستى ما به آنان ایمان و باور داریم
وَ لَهُمْ مُسَلِّمُونَ و نسبت به آنان تسلیم هستیم،
آمَنّا بِسِرِّهِمْ وَ عَلانِیَتِهِمْ ایمان آوردیم به نهان و آشکارشان
وَ شاهِدِهِمْ وَ غائِبِهِمْ و به حاضرشان و غائبشان
وَحَیِّهِمْ وَ مَیِّتِهِمْ و به زندهشان و مردهشان
وَ رَضینا بِهِمْ اَئِمَّةً وَ قادَةً وَ سادَةً و خشنودیم به امامتشان و آقائیشان
وَ حَسْبُنا بِهِمْ و همان ها ما را کافى هستند
بَیْنَنا وَ بَیْنَ اللهِ دُونَ خَلْقِهِ در بین ما و خدا از سایر خلق
لا نَبْتَغى بِهِمْ بَدَلاً به جاى آنان بدلى نجوییم
وَلا نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وَلیجَةً و جز ایشان کسی را به عنوان خلیفه حق برنگیریم
وَ بَرِئْنا اِلَى اِلله و بیزارى جوئیم به درگاه خدا
مِنْ کُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْباً از هر کسیکه در برابرشان جنگی بر پا کرد
مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ از جن و انس
مِنَ الاْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ از اولین و آخرین
وَ کَفَرْنا بِالْجِبْتِ وَالطّاغُوتِ و کافر شدیم به جبت و طاغوت
وَالاَوثانِ الاَرْبَعَةِ و بتهاى چهارگانه
وَ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ و شیعیان و پیروانشان
وَ کُلِّ مَنْ والاهُمْ و از هر کسیکه دوستشان دارد
مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ از جن و انس
مِنْ اَوَّلِ الدَّهرِ اِلى آخِرِهِ از آغاز روزگار تا پایان آن.
اَللّهُمَّ اِنّا نُشْهِدُکَ خدایا تو را گواه مىگیریم
اَنّا نَدینُ بِما دانَ بِهِ که ما معتقدیم به آنچه معتقد شدند به آن
مُحَمَّدٌ وَ الُ مُحَمَّدٍ محمّد و آل محمّد
صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ که درود خدا بر او و برایشان باد
وَ قَوْلُنا ما قالُوا و گفتار ما همان است که آنها گفتند
وَ دینُنا ما دانُوا بِهِ و دین ما همان است که آنها متدین به آن بودند
ما قالُوا بِهِ قُلْنا هر چه را آنان گفتند ما هم گفتیم
وَ ما دانُوا بِهِ دِنّا و به آنچه معتقد شدند معتقد شدیم
وَ ما اَنْکَرُوا اَنْکَرْنا و هر چه را آنان انکار کردند ما هم انکار کردیم
وَ مَنْ والَوْا والَیْنا و هر که را دوست داشتند دوست داریم
وَ مَنْ عادَوْا عادَیْنا و هر که را دشمن دارند دشمن داریم
وَ مَنْ لَعَنُوا لَعَنّا و هر که را لعنت کردند لعنت کنیم
وَ مَنْ تَبَرَّؤُا مِنْهُ تَبَرَّاْنا [مِنْهُ] و از هر که بیزار شدند بیزارى شدیم
وَ مَنْ تَرَحَّمُوا عَلَیْهِ تَرَحَّمْنا عَلَیْهِ و هر که را مورد رحمت قرار دادند، مورد رحمت قرار دادیم،
آمَنّا وَ سَلَّمْنا وَ رَضینا ایمان آوردیم و تسلیم و راضی شدیم
وَاتَّبَعْنا مَوالِیَنا و پیروى کردیم از سرورانمان
صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِمْ درودهاى خدا بر ایشان باد
اَللّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنا ذلِکَ خدایا! پس تو آن را بر ما کامل کن
وَلا تَسْلُبْناهُ و از دستمان نگیر
وَاجْعَلْهُ مُسْتَقِرّاً ثابِتاً عِنْدَنا و آن را نزد ما پایگاهى ثابت قرار بده
وَلا تَجْعَلْهُ مُسْتَعاراً و پایگاه عاریت و موقتش قرار نده
وَ اَحْیِنا ما اَحْیَیْتَنا عَلَیْهِ و ما را بر آن زنده بدار تا هرگاه که زندهمان دارى
وَ اَمِتْنا اِذا اَمَتَّنا عَلَیْهِ و بر آن بمیران تا زمانی که ما را میمیرانی،
مُحَمَّدٍ اَئِمَّتُنا خاندان محمّد امامان ما هستند،
فَبِهِمْ نَاْتَمُّ وَ اِیّاهُمْ نُوالى به آنها اقتدا کنیم و آنان را دوست میداریم
وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوَّ اللهِ نُعادى و دشمنشان را که دشمن خدا هستند، دشمن میداریم
فَاجْعَلْنا مَعَهُمْ فِى الدُّنْیا وَالاَّْخِرَةِ پس ما را در دنیا و آخرت با آنان قرار بده
وَ مِنَ الْمُقَرَّبینَ و از مقربان درگاهت گردان
فَإِنَّا بِذلِکَ راضُونَ که براستى ما به همان راضی هستیم،
یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ . اى مهربانترین مهربانان .
پس از این دعا باز به سجده برود و صد مرتبه ذکر «اَلْحَمْدُلِلّهِ» و صد مرتبه ذکر «شُکْراًلِلّهِ» بگوید
🧎♂️ ذکر پایانی:
پس از خواندن دعا:
-
سجده دوم انجام شود.
-
در سجده:
-
۱۰۰ بار ذکر «اَلْحَمْدُ لِلّهِ»
-
۱۰۰ بار ذکر «شُكْرًا لِلّهِ»
-
دیدگاهتان را بنویسید